آیین های ایرانی

این مورد را ارزیابی کنید
(5 رای‌ها)

 

آیین های ایرانی

ایران سرزمینی پهناور با فرهنگ ها و اداب و رسوم مختلف است که هر یک زمان و مکانی مخصوص به خود دارد . با آشنایی با این فرهنگ ها و ایین ها میتوانید با اگاهی هرچه بیشتر و انتخاب هوشمندانه ای از این موقعیت ها ، فرصتی خاطره انگیز از سفر به ایران برای خود بسازید .
لطفا در این مقاله همراه ما باشید.
مراسم ملی – محلی، آن دسته از باورها، سنت ها و آیین هایی هستند که به همراه آثار و سرمایه های برجای مانده از تمدن کهن، بیانگر هویت ملی یک ملت به شمار می رود.کشور ایران نیز به دلیل داشتن تاریخ چندهزار ساله خود از این امر مستثنی نیست. این مراسم در واقع، ریشه در تاریخ کهن این سرزمین باستانی داشته دارد . بنابراین می توان گفت؛ دلیل پیدایش این مراسم و جشن ها، متاثر از باورها و اعتقادات اقوام ایرانی در طی دوره مختلف تاریخی بوده است.
البته نباید این موضوع را فراموش کرد که این آداب و رسوم در بیشتر مواقع، پس از آمیخته شدن با فرهنگ و مذاهب مناطق مختلف کشور، رنگ بومی و محلی به خود گرفتند .

پیش از معرفی بخش هایی از آِن آداب و رسوم لازم است به معرفی مختصری از تقویم خورشیدی ایرانی بپردازیم .

تقویم خورشیدی ایران:

گاه‌شماری هجری خورشیدی یا هجری شمسی بر پایه گاه‌شماری جلالی با مبدأ هجرت پیامبر اسلام از شهر مکه به مدینه است. آغاز سال خورشیدی در ایران برابراست با نخستین روز بهار.
گاه‌شماری هجری خورشیدی، اکنون در کشورهای ایران و افغانستان گاه‌شمار رسمی است.
این گاه‌شماری از ۳۶۵ روز در قالب ۱۲ ماه تشکیل شده است و براساس گاه‌شماری جلالی ، دقیق‌ترین تقویم جهان ،سرآغاز آن اعتدال بهاری در نیمکره شمالی است. با این تفاوت که مبدأ آن هجری است. طراحان گاه‌شماری جلالی، گروهی ریاضیدان و اخترشناس بودند که نامدارترین آنها حکیم خیام ریاضیدان و شاعر ایرانی بود. اینان به سفارش ملکشاه سلجوقی و با اصلاح گاه‌شماری یزدگردی به این گاه‌شمار نوین دست یافتند. 
این تقویم بر پایه سال اعتدالی خورشیدی برابر با ۳۶۵٫۲۴۲۱۹۸۷۸ روز است؛ که سال تقویمی آن ۳۶۵ و ۳۶۶روزه (کبیسه) می‌باشد.
هر سال دارای ۴ فصل با نام‌های بهار، تابستان، پاییز و زمستان است و هر فصل ۳ ماه دارد و هر ماه ۴ هفته و هر هفته ۷ روز با نام‌های شنبه، یکشنبه، دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه دارد. هر سال با ۱ فروردین و فصل بهار آغاز می‌شود.

بلندترین روز سال در ۱ تیر و بلندترین شب سال در شب یلدا ،از غروب ۳۰ آذر تا طلوع آفتاب در ۱ دی رخ می‌دهد
. طول ماه‌ها در نیمه اول سال ۳۱ روزه و در نیمه دوم سال ۳۰ روزه است با این تفاوت که ماه پایانی (اسفند) ۲۹ روزه است و تنها در سالهای کبیسه ۳۰ روز خواهد داشت.

طول و نام کنونی این ماه‌ها در جدول زیر آمده است :

ترتیب

روزها

فارسی
(
ایران)

فارسی
(
افغانستان)

تاریخ‌های میلادی

فصل

۱

۳۱

فروردین

حَمَل

۲۱ مارس – ۲۰ آوریل

بهار

۲

۳۱

اردیبهشت

ثَور

۲۱ آوریل – ۲۱ مه

۳

۳۱

خرداد

جَوزا

۲۲ مه – ۲۱ ژوئن

۴

۳۱

تیر

سَرَطان

۲۲ ژوئن – ۲۲ ژوئیه

تابستان

۵

۳۱

مرداد

اَسَد

۲۳ ژوئیه – ۲۲ اوت

۶

۳۱

شهریور

سُنبُله

۲۳ اوت – ۲۲ سپتامبر

۷

۳۰

مهر

مِیزان

۲۳ سپتامبر – ۲۲ اکتبر

پاییز

۸

۳۰

آبان

عَقرَب

۲۳ اکتبر – ۲۱ نوامبر

۹

۳۰

آذر

قَوس

۲۲ نوامبر – ۲۱ دسامبر

۱۰

۳۰

دی

جَدْی

۲۲ دسامبر – ۲۰ ژانویه

زمستان

۱۱

۳۰

بهمن

دَلو

۲۱ ژانویه – ۱۹ فوریه

۱۲

۲۹یا۳۰

اسفند

حوت

۲۰ فوریه – ۲۰ مارس

از جشن های ملی- باستانی ایران می توان به جشن عید نوروز، جشن چهارشنبه سوری ، جشن روز طبیعت یا سیزده به در اشاره کرد.

 

1-عید باستانی نوروز

شاعران و نویسندگان قرن چهارم و پنجم هجری همچون: فردوسی، با استناد به روایات اساطیری و افسانه های ایران باستان، زمان پیدایش نوروز را به دوره پادشاهی جمشید، چهارمین پادشاه پیشدادی نسبت داده اند. براساس نوشته ها، نوروز یعنی روز نو، در اولین روز از اولین ماه سال یعنی فروردین ماه سال خورشیدی رخ می دهد یعنی زمانی رخ می دهد که روز و شب با هم برابر است.
نوروز آیینی ایرانی و برجای مانده از اقوام آریایی است. نوروز در ایران و افغانستان آغاز سال نو محسوب می‌شود و در برخی دیگر از کشورها یعنی تاجیکستان، روسیه، قرقیزستان، قزاقستان، سوریه، عراق، گرجستان، جمهوری آذربایجان، آلبانی، چین، ترکیه، ترکمنستان، هند، پاکستان و ازبکستان تعطیل رسمی است و مردمان آن جشن را برپا می‌کنند.
- سیر تاریخی نوروز
در دوره حکومت هخامنشیان، کوروش نوروز را جشن ملی اعلام کرد و دستور پاکسازی مکان های همگانی و خانه های شخصی را داد. عید نوروز همانند دوران هخامنشیان در دوران حکومت اشکانیان و ساسانیان نیز بسیار باشکوه برگزار می شد. در دوران سلجوقیان، تعدادی از ستاره شناسان ایرانی چون خیام، به دستور جلال الدین ملک شاه سلجوقی، اقدام به تدوین گاهشمار ایرانی کردند و بدین ترتیب نوروز را در اول همزمان با ورود آفتاب به برج حمل قرار دادند. این تقویم به تقویم جلالی معروف شد.
در حال حاضر نیز عید نوروز در اول روز فرودین برگزار می شود و آیین های مربوط به عید نوروز عبارتند از: خانه تکانی، چهارشنبه سوری، گستردن سفره های نوروزی، غذاهای نوروزی، دید و بازدید و طبیعت گردی.
خانه تکانی  از جمله کارهای قبل از شروع عید نوروز است که مردم بیشتر مناطقی که نوروز را جشن می گیرند آن را انجام می دهند. در این هنگام، تمام خانه و وسایل آن گردگیری، شستشو و تمیز می شوند.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در روز سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۸۸ مصادف با ۲۳ فوریه سال ۲۰۱۰، اول فروردین برابر ۲۱ مارس را در چارچوب ماده ۴۹ و تحت عنوان فرهنگ صلح به عنوان روز جهانی نوروز به تصویب رساند، طی این اقدام نوروز ایرانی به‌عنوان یک مناسبت بین‌المللی به رسمیت شناخته شد و نخستین بار نوروز ۱۳۹۱ در صحن عمومی سازمان ملل و یونسکو به میزبانی ایرانی جشنی برگزار شد. بان کی مون، دبیرکل وقت سازمان ملل نیز پیامی به این مناسبت صادر کرد.

2-چهارشنبه سوری

چهارشنبه سوری، جشن بهاری است که پیش از رسیدن نوروز و آخرین سه شنبه سال، برگزار می شود ایرانیان، آخرین سه شنبه سال خورشیدی را با برپا کردن آتش و پریدن از روی آن به استقبال نوروز می روند. مردم در این روز برای دفع شر و بدی و برآورده شدن آرزوهایشان اقدام به برپایی مراسم می کنند.

سفره هفت سین

یکی از آیین های باستانی ایرانی، گستردن سفره هفت سین است که دارای انواع آجیل ها، شیرینی ها، میوه ها می باشد. این سفره معمولاً چند ساعت مانده به زمان تحویل سال نو آماده می شود.
اکنون سفره هفت سین از اجزایی چون: سمنو، سیب، سنجد، سبزه، سماق و سیر و سرکه تشکیل می شود.
سمنو: نماد زایش و بارورى گیاهان است و از جوانه هاى تازه رسیده گندم تهیه مى شود.
سیب: نماد مهرورزی، زیبایی وسلامت است.
سنجد: نماد عشق و دلباختگى است و از مقدمات اصلى تولد و زایندگى.
سبزه: نماد شادابى و سرسبزى و نشانگر زندگى بشر و پیوند او با طبیعت است و نیز نشانه شکرگذاری از خدا در رویش دوباره طبیعت است.
سماق: نشانه ی آغاز زندگی دوباره است.
سیر : نشانه تندرستی و سلامتی است.
سکه: نمادى ثروت و دارندگی برای سال جدید است.
البته غیر از گیاهان و میوه هاى سفره نشین، سفره نوروزى دارای اجزاى دیگرى است که شامل: «تخم مرغ» به نشانه آفرینش و یادآوری قدرت خداوند، «آینه» نماد روشنایى، «آب» نشانه روشنی، «ماهى» به عنوان تازگی، شادابی و تکاپو، «شمع» نماد فروغ و روشنایی، «قرآن» نشانه برکت سفره، «اسپند» به معنای مقدس و پاک و نشانه ای برای دور کردن چشم بد، «شکر و شیرینی» آرزوی شیرین کامی همیشگی برای خانواده و «نان» نشانه برکت و رونق روزی ماه بر سفره گذاشته مى شود.
دید و بازدید
دید و بازدید عید یا عید دیدنی از سنت های نوروزی است که بیشتر کشورهایی که عید را جشن می گیرند، متداول است. در این مراسم، افراد کوچک تر فامیل به دیدن بزرگ تر ها می روند.
3-طبیعت گردی

ایرانیان روز ۱۳ فروردین، به اماکن طبیعی نظیر: پارک ها، باغ ها، جنگل ها و مناطق خارج از شهر می روند. به این روز، روز سیزده بدر می گویند.
4- جشن شب یلدا.بلندترین شب سال (جشن ملی باستانی)
شب یلدا بلندترین شب سال است که همزمان با انقلاب زمستانی در نیم کره شمالی زمین اتفاق می افتد. کلمه یلدا در زبان سریانی به معنای ولادت و تولد است و منظور از آن تولد خورشید که به آن مهر یا میترا می گفتند، می باشد. به اعتقاد گذشتگان شب یلدا طولانی ترین شب ها است و این یعنی تسلط تاریکی بر زمین است که باعث کاهش تسلط نورخورشید و روشنایی بر زمین می شود و فردای این شب، روشنایی بر تاریکی غلبه می کند و روز طولانی می شود، همین تولد دوباره خورشید که مظهر روشنایی است بهانه ای بر جشن گرفتن تولد خورشید به شمار می آید.
بنابراین جشن شب یلدا یا شب چله، از جمله جشن ها و سنت های باستانی ایرانیان به شمار می آید که از هزاران سال پیش در ایران رواج داشته است. هرچند آیین های شب یلدا، همچنان در تمامی مناطق ایران برگزار می شود. تمامی اقوام ایرانی اعم از فارس، ترک، کرد، بلوچ و عرب، در این شب بیدار می ماندند و به جشن و شادی و دور هم نشینی با اعضای خانواده و اقوام می پردازند. از مهم ترین آیین های شب یلدا یا شب چله خوردن آجیل مخصوص، شیرینی، هندوانه، انار و میوه های مختلفی است

 

که هر کدام دارای جنبه نمادی می باشد و نشانه برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی است. از دیگر آیین های این شب می توان به فال با دیوان حافظ و بازگویی خاطرات و قصه گویی ها توسط پدر بزرگ ها و مادربزرگ ها اشاره کرد. هنداونه و انار جزو اصلی ترین و مهم ترین ملزومات شب یلدا است. به باور ایرانیان خوردن هندوانه باعث می شود در سراسر فصل زمستان سرما و بیماری به سراغ انسان نیاید.

5- جشن مهرگان
مهر یا میترا در زبان فارسی به معنای «فروغ، روشنایی، دوستی، پیوستگی، پیوند و محبت» است و ضد دروغ، دروغ گویی، پیمان‌شکنی و نامهربانی کردن است. مهرگان یا جشن مهر یکی از بزرگترین جشن‌های ایران است که در همین روز از ماه مهر برگزار می‌شود.

«مهرگان» پس از نوروز بزرگترین جشن ایرانیان باستان بوده‌است. این جشن در روزهای آغازین فصل پاییز برگزار می‌شود. زرتشتیان ایران و خارج از ایران آنرا در دهم مهر یا نزدیک‌ترین زمان به دهم مهر یا پیش از آن برگزار می‌کنند.مهرگان همچون نوروز دارای اعتدال کیهانی است. اندازه شب و روز در مهر برابر می‌شود. همچنین مهر برابر است با پایان فصل برداشت کشاورزی. از این رو زمان مناسبی برای جشن و شادی و استراحت کشاورزان که عمده مردمان دوران کهن بودند است.

جشن های فصلی(گلاب گیری –زغال اخته-انار و...)( جشنهای محلی قومی)
6-گلاب گیری
گلاب‌گیری مراسمی است که همه ساله از نیمه‌های اردیبهشت تا نیمه‌های خرداد در بخش‌های مختلف کاشان همچون قمصر و نیاسر و برزک انجام می‌شود. در این مراسم که سالانه بیش از یک میلیون نفر گردشگر به خود جذب می‌کند، از گل‌های سرخی که در این مناطق کاشته شده‌اند، گلاب تهیه می‌شود.

گلاب به مایعی گفته می‌شود که از گل محمدی (نام علمی: Rosa × damascena) استخراج کنند و معطر است. از تقطیر مجدد گلاب، فراورده‌ای به دست می‌آید که به آن گلاب دو آتشه می‌گویند. اگر مجدداً گلاب دو آتشه را تقطیر کنند گلاب غلیظی از نظر اسانس به دست می‌آید که فوق‌العاده معطر بوده و در حقیقت گلاب ناب و خالص است.[ اسانس گل سرخ یا رز یا محمدی، چون گرانترین اسانس دنیا است هرگرم آن معادل یک گرم طلا در بازار جهانی است .ایرانیان از نخستین کسانی هستند که از گذشته‌های دور به ویژگی‌های خوراکی و درمانی گل سرخ (محمدی) پی برده‌اند. طبق اسناد بین‌المللی، مبداء تولید گلاب، ایران و مبداء تولید اسانس گل سرخ (محمدی) و عصاره گلبرگ‌های تازه، یونان ذکر شده‌است.
«گل سرخ یا رز یا محمدی، گیاهی است که بومی ایران است و خاستگاه و موطن اصلی آن ایران است که تا حدود ۳۵۰ سال پیش غیراز ایران جایی دیگر رویش نداشته است و در زمان سلسله صفویه و زمانی که دولت عثمانی همسایه ایران بوده است، این گل و کلیه دستگاه‌های گلابگیری از ایران به ترکیه وسپس به سوریه و بلغارستان برده شده است.
گزارش مورخان حاکی بر این است که در قرن ۸ و ۹ میلادی گلاب یکی از اقلام مهم تجاری ایران بوده‌است که از طریق جاده ابریشم به هند و چین صادر می‌شده‌است. براساس مدارک جدید، ایرانیان اولین قومی بودند که از گل سرخ، اسانس و گلاب را به روش تقطیر به دست آوردند و سپس این فن را به سایر نقاط دنیا انتقال دادند. ابن سینا دانشمند بزرگ ایرانی، تحقیقات وسیعی در مورد استخراج اسانس‌ها به روش تقطیر داشته‌است.سالانه در کاشان، در مراسم جشن گلاب‌گیری ۱۵۰۰۰ تن گلاب سنگین تولید می‌شود .

7-جشن زغال اخته

جشن زغال اخته، جشن شکرگزاری است که در روستا هیر از توابع رودبار شهرستان استان قزوین برپا می‌شود که شامل موسیقی و آواهای محلی، بازی‌های سنتی و توزیع محصول زغال اخته می‌باشد و هرساله مورد استقبال گردشگران قرار می‌گیرد.

8- جشن انگور
از مراسم بسیار جالب در آذربایجان مخصوصا در منطقه ارومیه جشن انگور میباشد. اين جشن در ميان مسلمانان به ' شانادر ' و در ميان مسيحيان به ' اوشانا ' معروف است .قدمت این جشن که به چند هزار سال قبل برمیگردد یکی از نمادی ترین وشکر گذارترین مراسم در برابر خالق هستی میباشد . این مراسم باشکوه توام با رقص وآوازهای آذربایجانی وقوشماجاهای محلی وبایاتیها همراه است.

نحوه اجرای جشن:این جشن معمولاً در اواخر شهریورماه که انگورها کاملاً میرسند برگزار می شود .بدین صورت که از سحرگاهان روز جشن هزاران زن ومرد وکوچک وبزرگ در ساحل نیلگون دریاچه ارومیه ودر میا ن باغهای انگور وسیع وپربرکت این شهر دسته دسته برای برگزاری این مراسم کنار هم واطراف سبد های انگور خود اجتماع میکنند.
9-جشن انار
جشن‏ برداشت محصول انار از آیین‏های دیرینه‏ ی مردمان روستاهایی مثل روستای کوهستانی نوده، شهرستان رودبار،روستای انبوه است که‏ از سده‏های گذشته تا به امروز،همچنان پابرجا باقی مانده است. طبق سنت معمول،هرساله یک روز جمعه در فاصله‏ی روزهای 20 تا 25 مهر،مردم روستا به مزارع انار میروند تا محصول خود را برداشت کنند.

قبل از این روز کسی مجاز به برداشت محصول انار مزرعه‏ی خود نیست.در بخش تارم اواخر شهریور ماه یا اوایل مهر یک روز از قبل تعیین می شود تا در آن روز اهالی روستا دسته جمعی به مزارع انار بروند و به همراه نواختن دایره و یا سرنا و دهل شروع به چیدن انار کنند.

10- اعیاد مذهبی اسلامی در ایران.
تمامی این اعیاد در ایران تعطیل رسمی است و مردم در شهرها با ازین های خیابانی و پخش خوراکی هایی همچون شیرینی و شربت به استقبال این مراسم مذهبی میروند.
عید فطر
پس‌ از پایان‌ رمضان‌ در اول‌ شوال‌ همراه‌ با کامل‌ترین‌ مجموعه‌ از رفتارهای‌ جشنی‌ برگزار می‌شود.
سالروز تولد حضرت محمد پیامبر بزرگ مسلمانان:
اهل‌ سنّت‌ در دوازدهم‌ ربیع الاول‌ و شیعیان‌ در هفدهم‌ این‌ ماه‌ میلاد نبوی‌ را جشن‌ می‌گیرند.
عید مبعث‌ و معراج‌ پیامبر اسلام (حضرت محمد (ص) ):
مبعث و معراج پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در ۲۷ رجب‌ جشن‌ گرفته‌ می‌شود روز مَبْعَث بر پایه باورهای اسلامی و به استناد تاریخ دین اسلام، روزی است که محمد (ص)، پیامبر اسلام، به درجه پیامبری برگزیده شد. مسلمانان معتقدند او در غار حرا، توسط جبرئیل و از سوی الله به پیامبری نایل آمد و مأمور شد که چندخداپرستی و بت‌پرستی را از زمین بردارد و خداپرستی را رواج دهد و پیام وحی را به مردم برساند.
میلاد حضرت علی (ع):
تولد امام‌ علی‌ علیه‌السلام‌، امام اول شیعیان در سیزدهم‌ رجب‌ از مهم‌ترین‌ جشن‌های‌ شیعیان‌ است‌. این روز در ایران به روز بزرگداشت پدر نامیده شده است.
عید قربان :
عید قربان‌ یا عید اضحی‌ / عید النَّحْر / عید کبیر، جشن‌ بزرگی‌ است‌ که‌ در دهم‌ ذیحجه‌ برگزار می‌شود . عید قربان که از جمله تعطیلات رسمی مسلمانان است، از یک تا چهار روز جشن گرفته می‌شود و در طی آن مردم با پوشیدن بهترین پوشاک خود، پس از انجام عبادات، به دید و بازدید و جشن و سرور می‌پردازند.
برگزار کردن مراسم قربانی و قربانی نمودن در این عید بر همه افرادی که براساس فقه اسلامی اعمال حج را به جا می آورند واجب و الزامی است و مسلمانان در سراسر جهان در عبادت حج، در این روز، گوسفند، گاو یا شتری را قربانی کرده و گوشت آنرا بین همسایگان و مستمندان تقسیم می‌کنند.
عید غدیر خم:
عیدِ غدیر ۱۸ ذوالحجه در تقویم قمری می‌باشد که توسط مسلمانان شیعه برای جانشینی صریح علی بن ابی طالب در مقام امامت پس از محمد(ص) پیامبر مسلمانان جشن گرفته می‌شود. به اعتقاد شیعیان بر طبق خطبه محمد (ص) در غدیر خم علی (ع) را بعد از خود با حدیث (عربی: مَن کُنتُ مولاه فَهذا علیّ مولاه) جانشینی ایشان را برای تمامی مسلمانان اعلام و تمام کرد.

11- محرم (روز تاسوعا و عاشورا- سوگواری ملی مذهبی)
سوگواری محرم عزاداری‌ها و یادبودهایی است که به مناسبت کشته‌شدن حسین بن علی(امام سوم شیعیان) و جمعی از یارانش که در واقعه کربلا روی داد، انجام می‌شود. این نبرد در سال ۶۱ هجری قمری در صحرای کربلا در عراق کنونی اتفاق افتاد.

سوگواری برای حسین بن علی مختص ماه محرم نمی‌شود و در دیگر روزهای سال نیز با توجه به فرهنگ و رسم هر منطقه انجام می‌شود. سوگواری برای حسین بن علی و دیگر یارانش از روز نخست محرم آغاز می‌شود و در ظهر عاشورا به اوج می‌رسد. در غروب و شامگاه عاشورا، این سوگواری تحت عنوان مراسم شام غریبان ادامه پیدا می‌کند. در روزهای عزاداری محرم چهره شهرهای بزرگ و کوچک ایران به صورت چشمگیری تغییر می‌کند و سیاهپوش می‌شود. بیرق‌ها و علم‌های سیاه و گاه سبزرنگ بر در و بام تکایا، مساجد، خانه‌ها، مؤسسات، ادارات و معابر افراشته می‌شود. زن و مرد و پیر و جوان سیاه می‌پوشند و خصوصاً در ظهر عاشورا برخی چهره‌ها و موهایشان را گِل‌آلود می‌کنند. در این ایام زنان و مردان و به خصوص جوانان در مساجد و معابر و تکایا جمع می‌شوند تا عزا برپا دارند و با کشته‌شدگان واقعه کربلا ابراز همدردی کنند.

در ایران روضه‌ها بیشتر در ماه‌های محرم و صفر برگزار می‌شوند. معمولاً هر مجلس روضه از دو بخش زنانه و مردانه تشکیل می‌شود. برخی روضه‌ها ممکن است کاملاً زنانه باشند و گاه کاملاً مردانه. مجلس روضه ممکن است در خانه تشکیل شود یا در تکیه ها، مساجد و حسینیه ها برپا شود.
نکته :در تقویم ایرانی دوروز پشت سرهم در این ایام تعطیلی رسمی است پس اگر در این تاریخ به ایران می ایید به خاطر داشته باشید همه اماکن تاریخی ایران در این روزها تعطیل میباشد و میادین اصلی و خیابانهای شهر بسیار پرازدحام و شلوغ تر از روزهای عادی شهر است.بعضی از خانه های قدیمی نیز محل برگزاری این مراسم مذهبی است.ولی این مراسم ها برای بسیاری از جهانگردان جذابیت ویژه ای دارد.

24-رمضان (مراسم ویژه مذهبی)
مسلمانان ایرانی در طول یک ماه قمری به اسم رمضان روزه میگیرند معمولا در این ماه ساعات کار اداره ها و اماکن تاریخی تغییر میکند در شهرهای بزرگ تعدادی از رستونها در طول روز فعالیت نمی کنند و در شب مدت بیشتری فعالیت دارند.در طول سه شب در اواسط این ماه مراسم مذهبی در مساجد به نام شبهای قدر برگزار میشود.در انتهای این ماه روز عیدی به نام عید فطر میباشد که برای بعضی از شهرهای ایران اهمیت ویژه تری دارد.
در ایام عید فطر بسیاری از مراکز و میادین این شهرها آذین‌بندی و چراغانی می‌شود. علاوه بر این، مردم نیز همچون ایام نوروز پیشاپیش به خانه‌تکانی پرداخته و خود را برای استقبال هرچه مناسب‌تر از این عید آماده می‌کنند.

همچنین در این روز برخی از مردم به پخش شیرینی و شربت در مجالس و محافل و کوچه و بازار می‌پردازند.

البته بجز آیین های فوق آیین ها و مراسم بساری در گوشه گوشه این سرزمین پهناور در طول سال برگزار می شود که هریک بازتابی از پیشه و فرهنگ مردم آن سرزمین است.

 

خواندن 4413 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.